... ο σημερινός άνθρωπος υποφέρει επίσης και από την επιθυμία του να μην θέλει πια να υποφέρει, έτσι καθώς μπορούμε να αρρωστήσουμε επιζητώντας επίμονα την τέλεια υγεία. Η εποχή μας αφηγείται μια αλλόκοτη ιστορία: την ιστορία μιας κοινωνίας απόλυτα δοσμένης στον ηδονισμό, για την οποία τα πάντα γίνονται δυσφορία, μαρτύριο. Η δυστυχία δεν είναι πια απλώς και μόνον η δυστυχία: ακόμα χειρότερα, είναι η αποτυχία της ευτυχίας.
(Πασκάλ Μπρυκνερ / Η αέναη ευφορία)
(Πασκάλ Μπρυκνερ / Η αέναη ευφορία)
Αυτό το εξαιρετικά διεισδυτικό απόσπασμα από το βιβλίο «Η αέναη ευφορία» (L'euphorie perpétuelle) του Πασκάλ Μπρυκνερ [1] συνοψίζει μια από τις κεντρικές αντιφάσεις της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας.Ακολουθούν ορισμένες σκέψεις πάνω στο απόσπασμα:Ο "Αναγκαστικός" Ευδαιμονισμός: Ο Μπρυκνερ επισημαίνει ότι η ευτυχία έχει μετατραπεί από δικαίωμα σε υποχρέωση. Δεν αρκεί απλώς να ζούμε· πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι, υγιείς, νέοι και επιτυχημένοι.Η Αρρώστια της Τέλειας Υγείας: Όπως η εμμονική επιδίωξη της απόλυτης υγείας μπορεί να οδηγήσει σε υποχονδρία και άγχος (αρρωσταίνοντας από τον φόβο της αρρώστιας), έτσι και η εμμονή με την ευτυχία παράγει δυστυχία.Η Δυστυχία ως Αποτυχία: Το πιο καίριο σημείο είναι ότι η λύπη, η κούραση ή η απογοήτευση -συναισθήματα φυσιολογικά για την ανθρώπινη ύπαρξη- πλέον βιώνονται ως προσωπική αποτυχία. Αν δεν είμαι ευτυχισμένος, φταίω εγώ, άρα είμαι διπλά δυστυχισμένος.Ηδονισμός και Δυσφορία: Η κοινωνία που κυνηγάει την απόλαυση (ηδονισμός) καταλήγει να μην αντέχει την παραμικρή δυσφορία. Έτσι, το κατώφλι αντοχής στον πόνο χαμηλώνει, και το οτιδήποτε φαντάζει ως «μαρτύριο».Ουσιαστικά, ο Μπρυκνερ ασκεί κριτική στην τυραννία της θετικής σκέψης και στην πίεση να παρουσιάζουμε ένα τέλειο, ευτυχισμένο είδωλο, μια τάση που σήμερα έχει ενταθεί ακόμα περισσότερο μέσω των social media.Πηγή: Pascal Bruckner, "L'euphorie perpétuelle: Essai sur le devoir de bonheur" (Η αέναη ευφορία: Δοκίμιο για το καθήκον της ευτυχίας). [1]
ΑπάντησηΔιαγραφή